• یکشنبه ۱۱ آذر ماه، ۱۳۹۷ - ۱۱:۱۴
  • دسته بندی : فرهنگی و هنری
  • کد خبر : 979-2194-5
  • خبرنگار : 59008
  • منبع خبر : گفتگو

يك نويسنده:

پرداختن به «ویژگی‌های بومی قزوين» وظيفه هنرمندان قزوینی است

يك نويسنده قزوينی گفت: همیشه ویژگی‌های بومی شهر قزوین برای من حکم قانون نانوشته‌ای را دارد که در هرجایی که با آن مواجه شوم سعی در تملک آن در میان نوشته‌هایم دارم.

به گزارش ايسنا منطقه قزوين، هشتمین دوره جایزه ادبی «یوسف» استان قزوین به همت بنياد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس قزوين برگزار شد و نفرات برگزيده آن معرفی شدند،‌ به همين بهانه به سراغ يكی از برگزيدگان اين جشنواره رفته‌ايم تا در گپ‌وگفتی صميمانه با اين نويسنده قزوينی بيشتر آشنا شويم.

زینت‌السادات موسوی نویسنده قزوینی در جایزه ادبی یوسف استان قزوين به‌صورت مشترک به‌عنوان نفر دوم معرفی شد با اين نويسنده به گفت‌گو نشستيم تا درباره فعاليت‌هايش در حوزه داستان‌نويسی و ادبيات دفاع مقدس برايمان بگويد.

موسوی درباره آغاز فعالیت‌های داستان‌نویسی‌اش به خبرنگار ايسنا گفت: نخستین گام‌هایی که به سال 1392 در عرصه ادبیات دفاع مقدس برداشتم آثاری بود مستند که توافق شد محتوایش از میان کتابخانه و مراکز اسناد علمی به دست آید.

وی اظهار کرد: ورود به فضای ادبیات داستانی و فرایند آفرینش داستان در سال 1394 هم‌زمان بود با آغاز کار در دنیای مصاحبه با آدم‌هایی که برخلاف کتاب‌ها، حاوی احساسات بودند. راویانی که تمایل داشتند از دوران انقلاب و دفاع مقدس صحبت کنند ولی به جبر زمان، سال‌ها از آن فاصله گرفته بودند. مصاحبه‌شوندگانی که به‌صورت کلی‌گویی، فقط بر خود حادثه تمرکز داشتند و نه بر حالات روانی و احساسی پیرامون آن واقعه. لاجرم برای پر کردن این خلأ و ایجاد کشش، از ادبیات داستانی و عناصر و ارکان آن بهره گرفتم و ناخواسته – ولی باتدبیر و حکمت خداوندی- در این وادی گام نهادم.

موسوی در پاسخ به سؤال خبرنگار ایسنا مبنی بر بازگویی تجربه‌های داستان‌نویسی گفت: اگر آثاری که در قالب داستانی (رمان) مدنظر شما باشد و بتوان نام اولین تجارب داستانی را روی آن گذاشت، باید اعتراف کنم که مواد و محتوای کتاب‌های مرتبط با دفاع مقدس و ساحت پاک شهید و شهادت، نه در دست من که بر دوش خود راویان و حاملان خاطرات بود. من نیز به حرمت تجارب مصاحبه‌شونده‌ها، سکان این کشتی را تمام و کمال به دستان آن عزیزان می‌سپردم.

این نویسنده ادامه داد: گاهی چنان شوخ‌طبعی و طنازی در میان کلمات و گفتار راوی هویدا می‌شد که لاجرم ماحصل مصاحبه را به یک اثر داستانی نسبتاً طنز بدل می‌کردم و گاهی آن‌چنان غم پنهانی در میان حرف‌هایش می‌یافتم که خاطراتش را تبدیل به یک اثر شِبه درام می‌کردم. در کنار تألیف و تدوین این آثار، ورود به عرصه نگارش داستان کوتاه با موضوعات دفاع مقدس آغاز شد و با دست‌اندازی در دیگر موضوعات به راه خود ادامه داد تا جایی که به اکنون رسید.

وی در خصوص داستان برگزیده‌اش در جشنواره ادبی یوسف توضیح داد و عنوان کرد: «کبوتر نامه‌رسان» بازپرداخت داستانی از اتفاقات واقعی و حقیقی مردی به نام «حسن حداد زادگان» است. شخصی که در طول سال‌های دفاع مقدس، مسئولیت دشوار اطلاع‌رسانی خبر شهادت رزمندگان قزوینی به خانواده‌هایشان را بر عهده داشت.

موسوی ادامه داد: ایده این داستان از جلسه‌ای شکل گرفت که به همت مسئولان بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس -آقای روح‌الله شریفی- ترتیب داده شده بود، به‌اتفاق تعدادی از دوستان داستان‌نویس در این جلسه حضور یافتیم. قرار بود از میان صحبت‌های ایشان، هر فردی به‌زعم خود داستانی بیافریند. بنده نیز «کبوتر نامه‌رسان» را به نگارش درآوردم و تلاش کردم به نقاط عطف حکایت واقعه که از دید من دارای کششی انکارناپذیر بود بپردازم.

این نویسنده در پاسخ به این سؤال که آیا ویژگی‌های بومی در داستانش لحاظ شده بود بیان کرد: پاسخ این پرسش از دیدگاه من بسیار قابل‌تأمل است. نمی‌دانم نامش را عرق به زادگاه و شهر خودم «قزوین» بگذارم یا چیز دیگری که نوعی حس وفاداری و تعلق در من ساخته و باعث شده در تمام سال‌هایی که قلم در دست گرفتم به آن بیندیشم. افرادی هستند که بخواهند با مهاجرت معنوی از شهر خود، در جغرافیای دیگری قلم بزنند ولی من وظیفه هنرمندان شهرم می‌دانم که راه و یاد عبید زاکان و حمدالله مستوفی و عارف و میرعماد و دیگر بزرگان شهرمان را زنده نگه‌دارند.

وی افزود: ازاین‌رو همیشه ویژگی‌های بومی شهر قزوین برای من حکم قانون نانوشته‌ای را دارد که در هرجایی که با آن مواجه شوم سعی در تملک آن در میان نوشته‌هایم دارم و در اثر «کبوتر نامه‌رسان» نیز در حد ظرفیت متن از آن بهره برده‌ام.

موسوی با اشاره به اثرات جشنواره‌ها در رشد نویسندگان تصریح کرد: مسلماً نردبانی است که به نویسندگان انگیزه‌ای شیرین برای رقابتی دوستانه می‌دهد برای بالا رفتن از پله‌های آن و پیشی گرفتن از یکدیگر. امیدوارم ازاین‌پس چنین برنامه‌هایی که به‌نوعی سنگ محک نویسنده است را جدی گرفته و سعی کنیم نه باهدف بردوباخت بلکه با نیت مقیاس و وزنه‌ای برای سنجش توانایی‌هایمان در قیاس با گذشته خودمان، در آن‌ها شرکت نماییم.

این نویسنده با اشاره به ادبیات به‌ویژه داستان دفاع مقدس گفت: متأسفانه ادبیات دفاع مقدس باوجود وفور آفرینش آثار مربوطه در سال‌های اخیر مخاطبان عام خود را ازدست‌داده است. با ارزیابی کارشناسانه می‌توان ادعا کرد این قصور و کوتاهی نه از جانب خوانندگان که تا حدودی از سوی نویسندگان فعال در این عرصه در حوزه‌های شخصیت محوری، پراکنده نویسی، موازی کاری، یکنواختی و عدم تنوع در سبک نگارش است.
 
وی افزود: البته شکر خدا در فضای ادبیات داستانی و خاطره نگاری هنوز هم می‌توان امیدوار بود با ارائه آثار با محتواتر و خلاقانه‌تر برای جلب نظر مخاطب، مشکل رفع شود و کتاب و کتاب‌خوانی عرصه را به رقیب تازه‌وارد و نیرومندش «فضای مجازی» نبازد.

موسوی در پایان خاطرنشان کرد: بی‌شک نقش انسان‌هایی که می‌توان با قاطعیت و اطمینان نام «دوست» بر آنان گذاشت را هرگز نباید در مسیر زندگی نادیده گرفت. بنده در همه حال، تمام‌قد، قداست ساحت استادی‌شان را گرامی می‌دارم و تا آخر عمر، جسارت پا روی‌هم انداختن در محضرشان را به خود راه نخواهم داد.

انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: